De Karezza-methode: wanneer het orgasme ophoudt een verplichting te zijn

We praten veel over wat we ons lichaam kunnen geven. Maar wat als we het hadden over wat we het terug kunnen bieden?

Wat is de Karezza-methode?

De Karezza is geen acrobatiek, geen prestatie om te beheersen, geen eindstreep waar men naartoe galopperen. Het is het tegenovergestelde. Het is een filosofie van vertraging belichaamd in de intimiteit, waarbij elke aanraking een dialoog wordt, waarbij elke gedeelde stilte harder spreekt dan duizend kreten van genot. Het woord zelf, afgeleid van het Italiaanse carezza (liefkozing), zegt alles: er is hier niets geleerds, alleen de oude en altijd levende kunst van aanraken met intentie, strelen met bewustzijn.

De Karezza-methode is het weigeren van de logica van de bestemming ten gunste van de reis. Het is zeggen: we geven elkaar plezier, we herontdekken elkaar, we laten energie stromen tussen onze lichamen, maar zonder dat het orgasme het alfa en omega van de ervaring is. Met andere woorden, het is een seksualiteit zonder prestatiedruk, een waarbij men zich eindelijk toestaat de tijd te nemen.

In tegenstelling tot wat u misschien denkt, is het geen aseksuele of minimalistische praktijk. Het is juist een uiterst sensuele seksualiteit, een waarbij elke zenuw van de huid opnieuw een territorium van verkenning wordt, een waarbij alle zintuigen tegelijkertijd ontwaken voor wat het lichaam van de ander ons vertelt.

Waar komt de Karezza-methode vandaan?

Een kleine geschiedenis van de Karezza-methode

Karezza is niet van gisteren. Het is geen uitvinding van de hedendaagse welzijnsmarketing, van die trends die op TikTok verschijnen en twee weken later weer verdwijnen. Het heeft een geschiedenis die spreekt van vrouwen die durfden en hervormers die anders dachten.

In 1896 beperkt een opmerkelijke vrouw, Alice Bunker Stockham, verloskundige en gynaecologe uit Chicago, zich niet tot het verzorgen van lichamen. Ze zet zich actief in voor vrouwen: ze steunt de reconversie van prostituees, begeleidt gescheiden vrouwen met kinderen, strijdt voor geboortebeperking in een tijd waarin zelfs het ter sprake brengen ervan schandalig was. Ze verzet zich tegen korsets die vrouwenlichamen omsloten als gevangenissen van stof.

In deze context van zachte opstand en emancipatie theoretiseert en codificeert Stockham de Karezza. Ze presenteert het als een praktijk bedoeld om de huwelijksband te versterken door er een nieuwe sensualiteit in te brengen, ver van de loutere voortplanting. Ze spoort koppels uitdrukkelijk aan zich te onthouden van het orgasme, niet uit preutsheid, maar omdat ze er vast van overtuigd is dat deze terughoudendheid iets diepers bevrijdt: de echte verbinding.

Het centrale idee is revolutionair voor die tijd: en als seksueel genot een bron van spirituele verbinding kon zijn, niet slechts een fysiologische ontlading? En als men, door te vertragen, door te weigeren naar het genot te rennen, een vorm van gemeenschap tussen twee lichamen kon scheppen die veel verder gaat dan de loutere seksuele daad?

In 1931 formaliseert J. William Lloyd de praktijk verder in zijn werk Karezza Method, waarin hij een volledig systeem van erotische matiging theoretiseert, geïnspireerd op tantrische tradities. Maar het concept is niet nieuw. Volgens Dr. Jacques Waynberg, directeur van het Institut de Sexologie in Parijs, gaan de wortels van de Karezza terug tot de Verlichting, een tijdperk waarin discrete maar radicale denkers droomden van een seksualiteit die verfraaid, geordend en anders geënsceneerd was.

De Karezza past ook in een veel oudere tantrische traditie, die leerde dat seksuele energie verder kon stromen dan het fysieke lichaam, dat ze een spirituele dimensie had, dat ze gecontroleerd, geleid en omgezet kon worden in verbondenheid.

Wat zijn de verschillen tussen de Karezza-methode en edging?

Een vraag die we ons vaak stellen: Zijn Karezza en edging hetzelfde? Nee. En het verschil is subtiel maar belangrijk.

De edging, zoals we al uitgebreid hebben verkend, is een praktijk van orgasmecontrole, een bewuste dans waarbij men de top nadert, zich dan terugtrekt, dan weer stijgt, waardoor cycli van opbouw en afname ontstaan. Het orgasme blijft het uiteindelijke doel, maar wordt strategisch uitgesteld om de uiteindelijke sensatie te intensiveren. Het is een techniek, een mechaniek van verlangen.

De Karezza is geen techniek. Het is een filosofie, een staat van geest. Men probeert het orgasme niet te bereiken om het vervolgens uit te stellen. Men zoekt het helemaal niet, als eerste intentie. Als het orgasme op natuurlijke wijze komt, des te beter, maar het is nooit het uitgesproken doel. De intentie is vanaf het begin anders.

Bij edging bevindt men zich vaak in een logica van stijgen en dalen, van een binair ritme (opwinding/pauze, opwinding/pauze). Bij Karezza bevindt men zich in een logica van langdurige sensuele onderdompeling, van een continu plateau.

Eenvoudig gezegd: edging zegt "laten we ver gaan zonder te vallen". Karezza zegt "vergeet het ver, en geniet gewoon van de weg". Twee filosofieën van verlangen die elkaar niet uitsluiten, maar niet op hetzelfde speelveld spelen.

 

Wat zijn de voordelen van de Karezza-methode?

Zich bevrijden van de dwang tot orgasme

Dit is misschien het meest radicale geschenk van de Karezza: ze bevrijdt u van de obsessie met het orgasme.

Leven we in een samenleving waar men moet genieten, en nu meteen? Waar elke seksuele ontmoeting moet culmineren in een stralend, gelijktijdig, extatisch orgasme? Waar als dat niet het geval is, er een probleem is? Ja. En dat is uitputtend.

Hoeveel vrouwen vragen zich angstig af of ze vanavond zullen klaarkomen? Hoeveel mannen voelen de druk om te presteren, een erectie vol te houden, het "lang te rekken"? Hoeveel koppels zitten vast in een cirkel van frustratie: ik wacht op jouw orgasme, jij wachtte op het mijne, we voelen ons allebei waardeloos?

Karezza doorbreekt deze dwang.

Deze bevrijding is therapeutisch. Vrouwen die lijden aan anorgasmie ontdekken plotseling dat ze opgewonden kunnen raken, dat hun lichaam voelt, dat het geen disfunctie is, slechts een andere manier van reageren. Mannen die lijden aan vroegtijdige ejaculatie merken dat door de druk van "lang volhouden" weg te nemen, ze van nature langer volhouden omdat ze niet langer in paniek zijn.

Het verdwijnen van de dwang is op zichzelf al een vorm van genot. Het is het genot van loslaten. Volgens onderzoek in hedendaagse seksuologie activeert deze psychische bevrijding de aanmaak van oxytocine, nog vóór er fysiek contact is. Het simpele besef dat men niets hoeft te bewijzen verandert de chemie van het lichaam.

Een nieuwe visie op seksualiteit omarmen

Karezza nodigt uit om seksualiteit anders te denken: niet als een prestatie, niet als een mechaniek van lichamen, niet als een vergelijking om op te lossen (ideale positie + duur + intensiteit = genot).

Ze biedt in de plaats een belichaamde, bewuste, relationele seksualiteit. Een waarbij wat telt is hoe ik je aanraak, niet hoe vaak. Waarbij wat belangrijk is, is of ik je in de ogen kijk, niet of je clitoris op het juiste ritme beweegt.

Het is een sensuele en emotionele heropvoeding. Na jaren waarin men u een seksualiteit in 3 minuten chrono heeft verkocht, gekalibreerd en efficiënt, leert de Karezza u te vertragen, sensaties te vermenigvuldigen, uw eigen anatomie te herkennen zonder vergelijking met een denkbeeldige norm.

De verstandhouding met uw partner versterken

Hier ligt misschien het kloppende hart van de Karezza: wat ze tussen twee lichamen schept.

Wanneer de dwang tot orgasme verdwijnt, ontstaat er een ruimte van welwillende kwetsbaarheid. Men kijkt elkaar aan zonder angst. Men raakt elkaar aan zonder verwachting. Men wisselt uit, vraagt, zegt wat men werkelijk prettig vindt (niet wat men denkt te moeten zeggen).

Karezza bevrijdt de communicatie enorm. Als het orgasme niet het doel is, kan men praten. Men kan zeggen: "die aanraking, ik hou ervan, ga door". Men kan zeggen: "dat voelt niet prettig voor mij". Men kan vragen: "wil je dat ik deze streling probeer?"

Deze opgebouwde communicatie schept een buitengewone verstandhouding. U leert de sensuele taal van uw partner. U ontdekt dat wat hem of haar in vervoering brengt niet is wat u dacht. U beseft dat u hem of haar verkeerd had begrepen omdat u altijd op zoek was naar het uiteindelijke genot, in plaats van hem of haar werkelijk te zien.

Koppels die Karezza regelmatig beoefenen, rapporteren een nieuwe intimiteit, niet noodzakelijk meer seksueel, maar dieper. Men voelt zich minder alleen, men voelt zich gezien, en soms begint de routine doorbreken precies daar.

Dat is waarom Karezza oxytocine vrijmaakt, het hechtingshormoon, het hormoon dat banden versterkt. Er is geen magische chemische formule, gewoon twee lichamen in rust, die elkaar aankijken, die elkaar bewust aanraken, en dat schept op natuurlijke wijze dit bindingshormoon. Deze dimensie van herverbinding staat overigens centraal in vele praktijken van bewuste seksualiteit die intentie en aanwezigheid centraal stellen in de intieme ervaring.

 

Is de Karezza-methode iets voor u?

Het antwoord is waarschijnlijk ja, maar met nuances.

Karezza is niet geschikt voor iemand die zijn of haar seksualiteit nooit heeft verkend, er bang voor is, of het als een verplichting ervaart. Het is een praktijk voor volwassenen die bereid zijn hun intimiteit bewust te verkennen.

Ze is perfect geschikt voor:

• aan koppels in een intimiteitcrisis die verslonden zijn door prestatie en een snel tempo,

• aan koppels in herontdekking die na jaren samen opnieuw spanning willen voelen,

• aan vrouwen die lijden aan anorgasmie die eindelijk kunnen ophouden zichzelf de schuld te geven,

• aan mannen met vroegtijdige ejaculatie die uit de paniek moeten komen,

• aan hen die een minder doelgerichte seksualiteit willen, meer aanwezig, meer sensueel,

• aan koppels die op zoek zijn naar een grotere spirituele diepgang in hun intieme leven.

Ze is minder geschikt voor:

• aan mensen die een orgasme nodig hebben om zich voldaan te voelen (en dat is volkomen terecht),

• aan iemand in een relatie zonder vertrouwen waar men zich niet kan permitteren te vertragen en zich over te geven,

• aan hen die Karezza verwarren met "zonder genot", dat is niet het geval, het is een ander soort genot.

Hoe beoefen je de Karezza-methode?

Karezza-methode: waar te beginnen?

Allereerst: expliciete wederzijdse toestemming. Stel uw partner niet voor een verrassende Karezza-sessie. Praat erover. Vertel wat u wilt proberen, waarom het u aantrekt, wat het uw relatie kan brengen.

Vervolgens, creëer een ruimte waar dat mogelijk is. Zin in geurende kaarsen en rozen op het bed? Waarom niet, maar het wezenlijke is de behoefte aan stilte, aan tijd, aan de zekerheid dat u niet gestoord wordt. De behoefte dat u allebei kalm, open en aanwezig bent. Het is niet ideaal om aan een Karezza-sessie te beginnen als u net ruzie heeft gehad of gestrest bent door het werk.

Zet uw telefoons uit. Dat is niet onderhandelbaar. Karezza bestaat alleen als u volledig aanwezig bent, niet afgeleid door een knipperende melding.

Bepaal samen de zones van uw lichaam waar u graag aangeraakt wordt en die u liever vermijdt. Praat over grenzen. Is dat niet sexy om over te praten? Misschien niet in de Hollywood-zin van het woord. Maar het is ontzettend intiem om dit gesprek van vertrouwen te voeren.

Denk ook aan wat u op uw huid aanbrengt. Een glijmiddel? Een massageolie? Niets van dit alles? Opnieuw, het is een gesprek, een co-creatie.

Hoe verloopt een Karezza-sessie?

Een Karezza-sessie heeft geen vaste duur. Sommigen doen het 20 minuten, anderen een uur, anderen twee uur. De tijd staat stil. Er is geen horloge.

Om te beginnen: ga tegenover elkaar of naast elkaar zitten, naakt of gekleed. Er is geen regel. Kijk elkaar een paar seconden aan, misschien een paar minuten. Die blik is al een vorm van genot.

• Begin elkaar aan te raken, langzaam. Er is geen vooraf bepaalde choreografie. Streel zijn of haar gezicht, strijk over het voorhoofd, laat uw hand door het haar glijden, volg de lijn van de kaak, kus de hals, het oorlelletje. Ga langs de wervelkolom naar beneden, masseer de schouders, streel de binnenkant van de armen, de polsen, de handen.

• Het gaat om de traagheid en de intentie. Elke aanraking moet zeggen: "ik zie je, je telt voor mij". Elke aanraking en elke kus moeten bewust worden gegeven.

• Varieer de texturen. Lichte strelinkjes met de vingers, dan stevigere aaiingen met de handpalm.

• Adem samen. Synchroniseer u indien mogelijk: adem in wanneer uw partner inademt, adem uit wanneer hij/zij uitademt. Klinkt eenvoudig? Het is hypnotiserend.

• Kijk elkaar aan. Niet voortdurend, maar vaak genoeg. Laat uzelf gezien worden, kwetsbaar, aanwezig.

• U kunt praten, fluisteren of zwijgen. Er is geen norm. Sommige koppels voeren een intiem gesprek, anderen geven de voorkeur aan stilte.

Als de opwinding stijgt (en dat zal ze, dat is onvermijdelijk), is dat oké. U kunt bij de streling blijven, of u kunt de ontmoeting laten evolueren naar penetratie, naar wederzijdse masturbatie, naar wat u op dat moment wilt. Maar het is nooit een dwang. Als penetratie niet komt, is dat ook oké. Als het orgasme komt, is dat oké. Als het niet komt, is dat ook oké.

Karezza, is dat slow sex? 

Deze benadering past in de traditie van slow sex, een beweging die sensualiteit en traagheid terugplaatst in het hart van de moderne intimiteit. Het is het tegenovergestelde van quick sex, van de algoritmische seks van mainstream pornografische video's.

Als u uw Karezza-praktijk wilt verrijken, kunt u ook verkennen hoe u een seksspeeltje als koppel kunt gebruiken, waarbij Karezza en edging aangevuld kunnen worden met sensuele accessoires die zijn ontworpen om sensaties te verlengen en nieuwe dimensies aan uw intimiteit toe te voegen.

Karezza is geen seksuele revolutie, het is een zeer zachte contrarevolutie tegen alles wat van seksualiteit is gemaakt: een product om snel te consumeren, een prestatie om te valideren, een vaardigheid om te verwerven.

Ze biedt een terugkeer naar iets menselijkers, trager en echter. En misschien is dat precies wat uw relatie nodig had.